Zaproszenie na szkolenia

 Jeden z podstawowych problemów nowoczesnej medycyny to dezintegracja i izolacja różnych jej dziedzin utrudniająca zrozumienie jednolitej natury człowieka, jego zdrowia i chorób. W ciągu ostatnich dwóch stuleci ludzkość z zachwytem zbiera plon rozwoju nauk ścisłych i przyrodniczych: odkrycie subtelnej budowy żywej materii, dekodowanie chemicznej struktury bardzo złożonych organicznych substancji i ich synteza, stworzenie wirtuozowskiej techniki… Ale większość tych osiągnięć opiera się na teoretycznych zasadach fizyki Newtona i molekularnym paradygmacie chemii i biologii. Podział żywego obiektu na najdrobniejsze jednostki strukturalne – komórki i molekuły oraz tendencja odwrotna – w kierunku postrzegania żywego organizmu jako ogromnego zbioru tych właśnie komórek i molekuł, swego rodzaju chemicznego agregatu, jak dotychczas stanowi metodyczną podstawę praktycznej medycyny. I o ile w XIX w. jeszcze podejmowano próby przeciwstawienia koncepcjom mechaniczno-materialistycznym idei o sile "życiowej" (witalnej), subtelnych energiach, naturalnym "magnetyzmie" i temu podobnych rzeczach, to ze względu na swój zewnętrzny prymitywizm do początków XX w. idee te zostały trwale wyparte z naukowej polemiki i umieszczone w kategorii szarlatanerii. Przedstawiciele dominującego w nauce kierunku z czasem zdołali utrwalić w społecznej świadomości teoretyczną poprawność swojego modelu człowieka w takim stopniu, że dzisiaj nikogo nie dziwi porównanie leczenia człowieka do naprawy jakiegoś mechanizmu.

Tymczasem całościowe (holistyczne) poglądy na naturę zdrowia i chorób człowieka rozwijają się nieustannie, począwszy od chwili, kiedy to uznano je nienaukowymi. Właśnie dogłębne badania naukowe Czyżewskiego (kosmobiologia), Wiernadskiego (noosfera i interakcje informacyjne), Gariajewa (falowa natura kodu genetycznego), Gerbera (informacyjno-falowe procesy w naturze i organizmie człowieka), Ż. Benwienista (biologiczne efekty dużych rozcieńczeń substancji), Sitko i F.A. Rorr (kwantowa organizacja obiektów biologicznych według typu laserowego) pozwalają przywrócić całościowe, niewypaczone postrzeganie żywej materii, w oparciu o to, że materia to zawsze nie tylko substancja, lecz również pole.

W żywym organizmie, gdzie prawie każda molekuła białka jest źródłem promieniowania elektromagnetycznego, a każda komórka reprezentuje sobą oscylacyjny obwód elektryczny, składnik elektromagnetyczny jest tak samo ważny, jak i komponent chemiczny.

Nasza charakterystyka człowieka będzie pełniejsza, jeżeli powiemy nie tylko o tym, że organizm człowieka zawiera 3 kilogramy molekuł ATP, lecz również o tym, że między wierzchołkiem głowy a podeszwami stóp istnieje różnica potencjałów równa 400 V. Opis funkcjonowania organizmu będzie też dokładniejszy, jeżeli oprócz pomiaru ciśnienia tętniczego i poziomu hemoglobiny we krwi będziemy w stanie zmierzyć poziom przewodnictwa elektrycznego w określonych strefach powierzchni ciała i te wskaźniki scharakteryzują stan narządów wewnętrznych i układów.

Życie na Ziemi rozwija się na tle pól elektromagnetycznych, fluktuujących i współbrzmiących z podobnymi polami i różnorodnymi strukturami polnymi wszechświata. Można mówić o "elektromagnetycznej homeostazie", czyli poprawnej i zgodnej pracy wewnętrznych oscylatorów elektromagnetycznych, zapewniających pełnowartościowy, zdrowy stan komórkom, tkankom i narządom. Istnieje szereg dowodów, że jedną z przyczyn powstawania różnych rodzajów patologii, jak również i dokładnym ich znacznikiem może być zakłócenie lub wypaczenie poprawnych częstotliwości elektromagnetycznych właściwych komórkom organizmu.

Dziedzina medycyny bazująca na uznaniu ważnej roli zewnętrznych i wewnętrznych elektromagnetycznych, torsyjnych i innych pól, jak również opisująca biologiczne efekty tych pól, sposoby ich "poznawania" i korektę przy ich zakłóceniach – to medycyna bioenergoinformacyjna. Na obecnym etapie jej rozwoju czołowe pozycje w niej zajmują metody diagnostyki elektropunkturowej i leczenia przy pomocy elektropunktury. Ich początki zostały szczegółowo opracowane przez niemieckiego lekarza R. Volla i później uzupełnione przez jego licznych zwolenników (Shmidta, Kramera, Schimmela, Gotowskiego).

Jakie nam daje korzyści metoda Volla i Vega-test

U podstaw metody Volla leży oryginalna synteza idei starożytnej medycyny (przede wszystkim chińskiej) o meridianach energetycznych i biologicznie aktywnych punktach oraz idea możliwości wykonywania pomiaru na tych punktach (za pomocą nowoczesnej aparatury) niektórych elektrycznych parametrów, przede wszystkim przewodnictwa elektrycznego. Voll odkrył, że stan każdego narządu jest bezpośrednio związany z elektrycznym stanem określonego punktu i o zmianach lub zakłóceniach narządu można sądzić, oceniając zmianę elektrycznego stanu punktów. Przy tym nie ma potrzeby stosowania inwazyjnych i kosztownych badań. Lekarz sprawnie wykorzystujący metodę diagnostyki elektropunkturowej może uzyskać informacje o pacjencie na poziomie specjalistycznego badania ambulatoryjnego, włącznie z pewnymi uściśleniami odpowiadającymi przeprowadzeniu badań instrumentalnych. Na przykład, możliwe jest ustalenie stanu ostrego albo chronicznego zapalenia jakiegoś organu, obecności wrzodu albo nadżerki, stanu przedrakowego lub początek rozwoju procesu onkologicznego.

Jeden i ten sam specjalista (mowa w danym wypadku o aspekcie ekonomicznym - oszczędności badania oraz czasowym) jest w stanie wykryć u pacjenta włókniaka tarczycy i wrzodową chorobę dwunastnicy (ze wskazaniem na stadium zaawansowania procesu: otwarty wrzód czy blizna), i kamicę pęcherzyka żółciowego albo kamienie nerkowe. Co więcej, opierając się na fenomenie testowania medykamentów, również odkrytym przez Volla, można przewidzieć reakcję organizmu na lekarstwo i określić skuteczność leczniczych preparatów różnych kategorii. Oczywiście, jak w każdej dziedzinie medycyny, rezultat związany jest z kwalifikacjami, które osiąga się poprzez staranną naukę i wytrwałą praktykę. Lecz, jak pokazał czas, metoda warta jest poświęconych na nią wysiłków.

W 1966 roku R. Voll nagrodzony został przez Papieża Pawła VI złotym medalem "Za wybitne zasługi wobec cierpiącej ludzkości i opracowanie metody diagnostyki i terapii elektropunkturowej". W różnych krajach świata rośnie rzesza lekarzy, zainteresowanych zastosowaniem i rozwojem tej metody. Międzynarodowe Towarzystwo Elektroakupunktury Metodą Volla liczy ponad 30 tysięcy specjalistów w Europie, obu Amerykach, Australii, Indii, Chinach.

Lek. med. Natalia Piatibratowa